Koncert kolęd podczas wigilii dzieci niepełnosprawnych z SOSW w Koszalinie 18.12.2019r

W przygotowanie występu dla dzieci i młodzieży ze Specjalnego Ośrodka Szkolno Wychowawczego, zaangażowała się klasa IIx, a konkretnie uczniowie chodzący na religię. Z zapałem wybierali odpowiednie kolędy i wszyscy chcieli grać na swoich instrumentach. Z powodu podziału ról i na grających i śpiewających, nie wszyscy mogli się wykazać grą na instrumentach, co nie ostudziło zapału uczestników (niektórzy zgodzili się wystąpić tylko w roli śpiewaków). Po kilku próbach, uczniowie byli gotowi do występu. Dodatkowo kilku uczniów z klasy równoległej zaoferowało, że upieką pierniczki, które ofiarują dla dzieci niepełnosprawnych w ramach drobnego upominku. Przynosili więc upieczone ciastka, które pakowali wspólnie w celofan i przewiązywali wstążką. W ten sposób powstało aż 150 małych prezentów.

Wigilia szkolna w Specjalnym Ośrodku Szkolno Wychowawczym odbyła się w środę przed przerwą świąteczną. W ten dzień 10 uczniów z naszej szkoły pod opieką katechetki spod szkoły pojechało busami (podziękowania dla pani dyrektor Ośrodka za transport) do Ośrodka przy ul. Rzecznej 5, aby wspólnie przygotować się do świętowania Bożego Narodzenia. Tam zostaliśmy bardzo miło przyjęci przez pana Artura Wiśniewskiego katechetę i radnego miasta Koszalin oraz uczniów szkoły. Na uroczystość został zaproszony proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – ks. Henryk Romanik, który wygłosił pokrzepiające słowo do dzieci i ich rodziców oraz ofiarował piękne obrazki. Całość uroczystości prowadził pan Artur Wiśniewski, obecna była dyrekcja placówki. Podczas wigilii pomiędzy koncertem kolęd wystawiono wzruszające jasełka w wykonaniu dzieci niepełnosprawnych. Po zagraniu utworów i wspólnym śpiewie, uczniowie „Muzyka” rozdali przygotowane wcześniej upominki, co wywołało radość na twarzach dzieci. Kulminacyjnym momentem okazało się dzielenie się opłatkiem pobłogosławionym przez ks. Henryka, uczniowie chętnie składali sobie życzenia, czasami bez słów – wystarczał uśmiech i otwarte ramiona, aby wyrazić życzliwość. Śmiało można powiedzieć, że wizyta u dzieci niepełnosprawnych wzbogaciła uroczystość szkolną, ale także ubogaciła tych którzy do nich przyjechali.

Emilia Raczyńska


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s